Agnès Schlüter

Reiki    Meditatie    Yoga&Do-In    Council

Blogs

 Hier plaats ik mijn schrijfsels. Mijn inspiratie is het Leven, onze Moeder Aarde en het Universum waarin wij met elkaar rondtollen

Vraag van een deelneemster aan de meditaties

Hoe zit dat nou met de gedachten die je hebt en het effect daarvan op het leven, bijvoorbeeld ziekte en gezondheid. Wat gebeurt er tijdens de meditaties als je met je aandacht in je lijf en chakra’s bent?


Wat veel (wijze) mensen al eonen weten, maar wat in het Westen door onderdrukking en achtervolging hartgrondig is uitgewist, is dat de gedachten die je hebt bepalen hoe je in jouw leven staat en hoe de wereld jou ziet.

Gelukkig zijn er in het Westen ook altijd mensen geweest die met gevaar voor eigen leven de oude kennis bewaard en doorgegeven hebben. Dat zijn de Kelten, de Gnostici (Katharen) en zeker vanaf de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw de hippies, de alternatievelingen, de vrijheids- en vredezoekers.


Wat is dan die oeroude kennis?

Wat is het dat machthebbers daar zo bang voor kunnen zijn en doorgevers nooit zullen stoppen met doorgeven? Het eerste wat nu in mij opkomt is autonomie. Notabelen en de clerus hadden lang een verstandhouding: ik houd ze arm, jij houdt ze dom. Mensen die keihard moeten werken en sappelen hebben meestal geen energie en tijd om zich met existentiële vragen bezig te houden.

Na de Tweede Wereldoorlog kwam daar in het Westen grote verandering in.


De zoekers trokken naar het Verre Oosten en leerden daar wat hier toegedekt of vergeten was. Zij kwamen terug met Afghaanse jassen en kennis van het menselijk energiesysteem. Swami’s uit India (o.a. Vivekananda, Yogananda, Hariharananda) kwamen vanaf eind 19de eeuw naar het Westen en brachten hun kennis verder door de verschillende yoga- en meditatie systemen die zij beoefenden uit te leggen en door te geven. Ook in het Hindoeïsme geldt, net als in het Christendom, Boeddhisme en Islam dat er vele stromingen zijn om het doel van Zelf verwerkelijking te bereiken, met dit verschil dat er meer aandacht is voor de nauwe samenwerking tussen lichaam, geest en Hoger Zelf/goddelijk Zelf.


De oude kennis is in drie woorden uit te drukken: God is alles. Ergo: Jij bent God.

Het maakt mij niet uit hoe je het goddelijke wilt benoemen en of je erin gelooft of niet.

Feit is dat de grootste atheïsten (Peter Panagore) en agnosten soms op een harde manier leren dat er meer is dan wij vermoeden.


De onderzoeksjournalist Lynne Mctaggert schreef verschillende boeken - waaronder het Veld - waarin duidelijk wordt hoe de kracht van intentie in ons werkt.

In de eerste helft van de 20ste eeuw was Joseph Murphy degene die dezelfde lessen op zijn manier onder de mensen bracht zoals Joe Dispenza dit in onze tijd doet.

Allemaal met dezelfde boodschap: word je bewust van jouw (door opvoeding en opgedane ervaringen aangeleerde) gedachtepatronen en zet die om in positieve en gewenste alternatieven.


Onderzoek heeft aangetoond (zie dr Joe Dispenza) dat gedachten neuronen activeren in de hersenen die vervolgens aansturen hoe wij ons voelen en gedragen. Als je ‘de verkeerde kant’ op fantaseert, m.a.w. als je je zorgen maakt en jezelf voorstelt wat er in het ergste geval zou kunnen gaan gebeuren of wanneer je traumatische ervaringen keer op keer herbeleeft, dan reageert jouw systeem alsof het hier en nu werkelijkheid is. Jouw neuronen maken geen verschil tussen werkelijkheid en fantasie/zorgen of herbelevingen van doorgemaakte trauma’s.


Wat heeft de meditatie met dit alles te maken?

Mediteren heeft invloed op hoe de neuronen worden aangestuurd. De ervaring dat langzamer ademen rust in de geest brengt is werkelijk leven veranderend. De kennis over de werking van de chakra’s geeft je inzichten om je bewustzijn te vergroten over wie je werkelijk bent.

De ervaring of de voorstelling dat je met jouw aandacht levensenergie als licht, beweging en warmte door de chakra’s kunt sturen geeft de balans die je nodig hebt om de beste keuzes voor jezelf te maken: welke ervaring of voorstelling wil ik NU hebben of zien?


Er is alleen nu, het verleden en de toekomst bestaan niet

De ervaringen die je in het verleden op deed wel, die herinneringen zijn er, maar het is geen realiteit in het nu. Hoe pijnlijk de ervaring ook was, de pijn is daar, in het verleden, en het vraagt inzet en geduld om die pijn te helen.

Vanuit het nu krijgt de toekomst vorm door hoe je denkt en je voorstelt hoe het zal zijn. Dromen is goed, zonder dromen geen vooruitgang. Geef je zelf ’s avonds voor het slapen gaan een positieve gedachte mee. Vertel je zelf bij het wakker worden dat dit een goede dag is en stel je voor hoe dat is.


Beknopte meditatie op de energiecentra langs de wervelkolom: ga zitten, liggen nodigt uit tot slapen


Stuit, Aarde. Ik ben en ik heb

Wij hebben een dak boven ons hoofd nodig, een veilige plaats om te slapen en kinderen te laten opgroeien. Voedsel om gezond te zijn en te blijven. Werk om voor het e.e.a. te zorgen. Wanneer heb je genoeg?


Heiligbeen, Water. Ik voel, ik heb emoties, maar ik bén ze niet

Er is niets mis met emoties, maar gaan zij er als wilde paarden met jou vandoor of heb jij de teugels in handen?


Navel, Vuur. Ik doe.
Mijn handel en wandel zijn in overeenstemming met mijn overtuigingen die altijd respectvol zijn naar mens, dier en aarde.

Welke invloed oefent jouw handelen uit op jouw omgeving, gemeenschap, dorp, stad, land, de wereld, het universum? Iedere steen die je in de vijver gooit rimpelt eindeloos door, zelfs als jij het niet meer ziet. Iedere gedachte die je hebt rimpelt eindeloos door in het Universum.


Hart, Lucht. Ik heb onvoorwaardelijk lief

Ik houd van... Punt. Niet ik houd van… als… Laat de wind van vrijheid tussen jou en de ander of het andere waaien, dat schept ruimte voor groei en vrede. Let op: vrijheid is geen vrijblijvendheid.


Keel, Ether. Ik spreek mijn waarheid met respect voor de waarheid van de ander. 

Mijn ja is ja, en mijn nee is nee.

Niet ieder gesprek hoeft in een verhitte discussie te eindigen. Luisteren is een misschien wel ondergewaardeerd onderdeel van een goed gesprek. Je hóeft het niet met elkaar eens te zijn.


Voorhoofd/derde oog, Leegte en verstilling. 

Ik vertrouw mijn intuïtie. De leringen van mijn leermeester kunnen mijn leidraad zijn. Ik zie, ik hoor, ik weet.

In de stilte, de leegte van jouw geest hoor je jouw waarheid het best. Wie jouw leermeester M/V is, maakt niet uit. Er kunnen in jouw leven meerdere mensen zijn die je inspireren.


Fontanel, De Volheid (van God), ik ervaar (God). 

Hier zijn geen woorden voor, de ervaring is persoonlijk en kenmerkt zich door intimiteit, verbondenheid.

Hoe jij de Volheid ervaart is zeer persoonlijk. Een ander kan je nooit vertellen dat wat jij ervaart niet kan of niet bestaat. Wil je de Volheid een naam geven dan zou dat God, Geliefde, Geest, Al of Kosmisch Bewustzijn kunnen zijn.

Voel de verbintenis, de intimiteit met de Volheid, ga erin op, laat je meevoeren, ervaar….

Over licht, en over diep verdriet / About light, and about deep sorrow (English version below)

Waarlijk, in de duisternis vindt men het licht, dus wanneer wij in droefheid verkeren, 

dan is dit licht het dichtst van allen bij ons. 

Meester Eckhart

In de duisternis vind je het licht

In de afgelopen twee jaren heb ik na een jarenlange tamelijk zorgeloze periode weer ervaren hoe het duister van het leven zich wurmt tussen mij en het licht, of moet ik zeggen; hoe ik het licht in mij heb laten verduisteren door de omstandigheden.

Die omstandigheden waren niet mals, zeg ik erbij. De droefheid waar Meester Eckhart over spreekt heeft verschillende lagen; diep en nog dieper.


Vannacht lag ik wakker en overdacht een en ander. Ik ervoer mijn verschijningen door de eeuwen heen en realiseerde mij weer hoe het pure bewustzijn onveranderlijk door de persoonlijkheden gaat. Alle 'ellende' die er (nu) is, persoonlijk en op het wereldtoneel, geven mij de kans om te reageren op de manier die bij mij past. Ik realiseerde mij nog eens dat ik al vele malen eerder door de pijn van het leven gegaan ben. En kijk, ik ben er weer, en ga ik nu op dezelfde manier lijden? Of ben ik in staat om anders naar lijden te kijken en het anders te ervaren. Het zijn ook stappen die ik eerder onder ogen zag, maar ik ervaar steeds meer diepte en hoogte. Die meta-positie bevalt mij. Fly like an Eagle! (and drop your shit) 

(Uit een email naar een vriend)


Over welk licht hebben wij het

Om het licht in jouw duisternis te vinden moet eerst duidelijk worden over welk licht we het hebben. Eckhart zegt ‘dus wanneer wij in droefheid verkeren is het licht het dichtst bij ons’.

Al eonen staat onze zon symbool voor iet groters dan alleen de leven-gevende warmte waardoor wij op deze aarde kunnen bestaan.
Dat beeld is het door de mens gevonden antwoord op de eeuwig gestelde vraag: wat is de zin van het -en vooral van mijn- bestaan? Licht als metafoor van wat zo moeilijk in woorden te vangen is. Ik betrap me erop dat ik een hele riedel hanteer als ik een poging doe. Moeder-Vader God, Kosmos, de Ene, Levensenergie, Universele Energie/Liefde, Aanwezigheid en ja, ook Licht. Het maakt het er niet makkelijker op merk ik, maar ik heb grote behoefte om de naar mijn mening opgelegde beperkingen van eeuwen rond het beeld van God te onderscheiden van hoe ik kijk naar het begrip God. Als God = Liefde en Licht, dan is de naam God goed genoeg.


Droefheid doen we op door het leven. Wanneer je die droefheid, dat lijden, kunt zien als een kleed, dan daalt dat kleed gebeurtenis voor gebeurtenis gedurende ons leven in ons neer en verduistert zo wie wij ten diepste zijn.


There is a flame in your heart that burns

it burns forever

There is a light in your soul

that never dies

I know sometimes that it seems broken but

we didn’t come to hide our light

(Uit het lied Golden van Mariam www.mariamagency.com )

Wij zijn Licht

Alles is ontstaan uit sterrenstof. Dat is niet zomaar een gedachte, het is een feit. De zuurstof die wij inademen is de zuurstof die door alle levende wezens op aarde is ingeademd en zal worden ingeademd.

Als wij met andere ogen naar onszelf zouden kijken zouden we onszelf en elkaar zien als energievelden. Het meest voor de hand liggende energieveld is ons fysieke lichaam met de verschillende chemische, biochemische en elektrische processen die plaatsvinden in de biljoenen cellen (een mens van 75 kg bestaat uit ongeveer 60 biljoen cellen- 60 met 12 nullen – ons microbioom in onze darmen niet meegerekend).

En ondanks die enorme hoeveelheid cellen bestaan we uit meer ruimte dan materie.

De oude Hermetische wijsheid ‘Zo boven, zo beneden. Zo binnen, zo buiten.’ verwijst naar hoe ons lichaam is opgebouwd zoals zonnestelsels dat zijn: iedere cel is daar een weerspiegeling van. Heel simpel gezegd heeft iedere cel een atoom waar de elektronen rond de centrale nucleus cirkelen. En dat cirkelen kan alleen als er ruimte is om dat te doen.

Het idee dat wij van vaste materie zijn gemaakt is een illusie. Wij zijn ± 99% ruimte en door die ruimte golft onze levensenergie. Wij zouden elkaar kunnen zien als wandelende, bewegende sterrenstelsels.


In het duister vindt men het licht


Voor Fedde

In de armen van Moeder Aarde

lig je geborgen, stil

Jouw lijfje

roerloos

en verlaten.

Oh, ik wil

je wiegen

je dragen

je vingertjes en

voetjes kussen

rare geluiden

maken op je buik.

Ik moet berusten

in ons lot,

ik hier

jij daar,

maar samen

in de hand van God.

(Mijn gedicht voor mijn kleinzoon Fedde)

Het grootste duister in mijn leven is het verlies van geliefden en dan vooral die waarvan je vindt dat het nog geen tijd was in onze aardse ogen. In de zomer van 2021 overleed onverwacht mijn kleinzoon na acht dagen op aarde te zijn geweest. Als grootouders draag je dat verdriet dubbel want je ervaart niet alleen je eigen verdriet, maar ook het verdriet van jouw kinderen. De uitspraak van Meester Eckhart en het lied van Mariam gaven mij de ruimte om dat rouwkleed even op te lichten zodat ik weer weet dat mijn licht onveranderd in mij schijnt, voor altijd, net als bij ons zo diep gemiste kleinkind.


 Truly, it is in darkness that one finds the light, so when we are in sorrow, then this light is nearest of all to us. 

Meister Eckhart

In the darkness you find the light

In the past two years, after a rather carefree period of many years, I have again experienced how the darkness of life worms its way between me and the light, or should I say; how I have allowed the light in me to be darkened by circumstances.

Those circumstances were not tender, I hasten to add. The sadness Meister Eckhart speaks of has several layers; deep and even deeper.

Last night I lay awake and contemplated things. I experienced my appearances through the ages and realized again how the pure consciousness passes through the personalities unchanged. All the 'misery' that is there (now), personal and on the world stage, give me the opportunity to react in the way that suits me. I realized once again that I have gone through the pain of life many times before. And look, here I am again, and am I going to suffer in the same way? Or am I able to look at suffering differently and experience it differently. These are also steps that I faced before, but I am experiencing more and more depth and height. I like that meta-position. Fly like an Eagle! (and drop your shit)

(From an email I sent to a friend)


What light are we talking about

To find the light in your darkness, we must first become clear about what light we are talking about. Eckhart says 'so when we are in sadness the light is closest to us'.

For eons our sun has been a symbol of something greater than just the life-giving warmth that allows us to exist on this earth.
That image is the answer found by mankind to the eternally asked question: what is the meaning of our -and especially of my- existence? Light as a metaphor for what is so difficult to capture in words. I catch myself using a whole rant when I make an attempt. Mother-Father God, Cosmos, the One, Life Energy, Universal Energy/Love, Presence and yes, also Light. It doesn't make it any easier I notice, but I have a great need to distinguish what I believe to be the imposed limitations of centuries around the image of God from how I view the concept of God. If God = Love and Light, then the name God is good enough.

Sadness we gain through life. If you can see that sadness, that suffering, as a garment, then that garment descends into us event by event throughout our lives, obscuring who we are at the deepest level.



There is a flame in your heart that burns

it burns forever

There is a light in your soul

that never dies

I know sometimes that it seems broken but

we didn't come to hide our light

(From the song Golden by Mariam www.mariamagency.com )


Everything originated from stardust. That is not just a thought, it is a fact. The oxygen we breathe is the oxygen that has been and will be breathed by all living beings on earth.

If we were to look at ourselves with different eyes we would see ourselves and each other as energy fields. The most obvious energy field is our physical body with the various chemical, biochemical and electrical processes that take place in its trillions of cells (a 75 kg human being is made up of about 60 trillion cells- 60 with 12 zeros-not counting our microbiome in our intestines).

And despite that enormous amount of cells, we are made up of more space than matter.

The ancient Hermetic wisdom 'So above, so below. So inside, so outside.' refers to how our bodies are built like solar systems are: every cell is a reflection of that. Very simply put, each cell has an atom where the electrons circle around the central nucleus. And that circling can only happen if there is space to do so.

The idea that we are made of solid matter is an illusion. We are ± 99% space and through that space our life energy ripples. We could see each other as walking, moving galaxies.


In the darkness one finds the light


To Fedde

In the arms of Mother Earth

you lie safe, silent

your little body

motionless

and abandoned

Oh, I want to

cradle you,

carry you,

kiss your little fingers and

kiss your tiny feet,

make funny noises

on your tummy

I must resign myself

in our fate

I’m here

You’re there,

But together we are

in the hand of God

(Poem from a grieving grandmother (me) to her grandson Fedde)


The greatest darkness in life is the loss of loved ones and especially the loss of those you feel died to early according to our earthly thinking. In the summer of 2021, my grandson died unexpectedly after being on earth for eight days. As grandparents, you bear that grief double because you experience not only your own grief, but also the grief of your children. The words of Meister Eckhart and the song of Mariam gave me the space to lift up that mourning cloth for a moment so that I know again that my light shines in me, unchanged, forever, just as it does for our much missed grandchild.

 Veranderen

 

Hoe doe je dat nou, leven in een nieuwe wereld of in een hogere dimensie?


 

We horen het steeds vaker dat er iets moet veranderen en afhankelijk van de kringen waarin wij ons begeven hoor je dan termen als ‘een nieuwe wereld’ of ‘van de derde dimensie naar de vijfde dimensie’. Duidelijk is dat het over veranderen gaat.

Ik hoor je mompelen; Veranderen, veranderen? Wat moet er dan nog meer veranderen!

Je hebt gelijk, in deze corona-tijd waarin wij leven is er al zo veel veranderd. De wereld staat op z’n kop. In Nederland zijn mensen blij als koeien die na een lange winter de wei in mogen omdat de terrassen ‘s middags opengaan, terwijl in India mensen op straat sterven omdat de ziekenhuizen de zorg niet meer kunnen bieden, de zuurstof op is, de doden niet gecremeerd kunnen worden. En dan heb ik het nog niet over de ziekenhuizen hier en de situatie in Brazilië en ach, waar nog meer?

Wat ik op persoonlijk vlak weet is dat het soms verdomd moeilijk is om de discipline op te brengen om te veranderen. Want dat is het, de wereld verandert niet, jíj verandert.

Je zou dat het geheim van de smid kunnen noemen.

‘Ik moet veranderen?’, zeg je. En je wijst naar het systeem, de politiek, de maatschappij, het kapitalisme, naar al die anderen.

En toch blijf ik zeggen: Verander zelf en de wereld zal veranderen.

Er is al veel gezegd en geschreven over de Liefde, die met de hoofdletter. De onvoorwaardelijke Liefde die ons laat groeien tot wie wij bedoeld zijn te zijn.

Dat betekent dat je deuren in jezelf gaat openen waarvan je niet wist dat ze er waren.

Ik zet er vast eentje voor je op een kier: weet jij wat je eet en drinkt? Ik bedoel, weet je wat je in je lichaam stopt zodat het kan doen waarvoor je hier gekomen bent, in de tijd die je daarvoor gegeven is? Meer zeg ik er nu niet over, ga etiketten lezen, lees informatie over de (gangbare) land- en tuinbouw, veeteelt, genetische manipulatie, etc. en kijk dan wat je écht wilt.

Goed, ik open nog een deur. Wanneer heb je voor het laatst tegen iemand gezegd dat je haar of hem waardeert om wie zij/hij is? Of dat je van iemand houdt (en dat hoeft net persé een romantische liefde te zijn). Kan je van jezelf houden? Je weet wel, op die onvoorwaardelijke manier.

Het geheim van de smid is dat je eerlijk tegen jezelf moet zijn, goudeerlijk. Geen mitsen en maren, geen smoezen en uitvluchten. Zeg gewoon ‘sorry’ tegen jezelf en je medemensen als je de fout in ging omdat je het even verdomd moeilijk vond om de discipline op te brengen en begin opnieuw. Stap voor stap maken wij zo een nieuwe wereld en dansen we zó de volgende dimensie in!

Ik hou van je!

Agnès

     1 April 1991                        30 jaar Usui Reiki Master                      1 April 2021

Hoe Reiki in mijn leven kwam

In 1985 valt het blad Onkruid bij mij op de deurmat.
Met een peuter aan mijn been en mijn bijna een jaar oude baby op de arm buk ik om de post op te pakken. Mijn oog valt op een onbekend woord dat op de cover staat en er gaat een elektrische schok door mij heen. Ik weet niet hoe snel ik mijn twee jongste kinderen moet voorzien van drinken en een rijstwafel zodat ik kan lezen wat het is. ‘Reiki’, lees ik in het artikel van Robert Hartzema, ‘is een uit Japan afkomstige methode van genezen.’

‘Je legt je handen op verschillende plekken van het lichaam en de genezende energie stroomt vanzelf naar de zieke delen, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen.’
 De Canadese Reiki Master Inger Droog geeft een 1ste graad Reiki cursus in november van dat jaar in Amsterdam, maar ik kan op dat moment in mijn leven nog niet de moed opbrengen om gehoor te geven aan de ontegenzeggelijke roep die ik vanbinnen voel.

Vlak na Oud en Nieuw kom ik op straat de Juf van mijn oudste zoon tegen en ze vraagt zonder omhaal of ik weleens van Reiki gehoord heb. Zij deed die cursus in november in Amsterdam en organiseert voor Inger Droog een 1ste graad Reiki cursus bij haar thuis in ons kleine stadje. Inger heeft het inmiddels zo druk na de publicaties in Onkruid en Bres dat het nog tot november 1986 duurt voor ik Reiki kan ontvangen. Want zo voelt het, ik heb het ontvangen.

Ergens in dat jaar waarin ik wacht heb ik een bijzondere droom.

De korte versie is dat ik in een prachtige witgekalkte elektriciteitscentrale rondloop en dat er mensen zijn die afkeurend naar mij wijzen en mij vertellen dat ik daar niet mag komen.
Ik ben in verwarring want ik voel me er zo op mijn plaats en gelukkig, en ik begrijp niets van de reacties van de mensen die buiten de centrale staan. Op het moment dat ik denk dat ik daar maar moet weggaan staat er een man zonder hoofd voor me in een totaal wit, driedelig pak. Ik zie ieder detail, alle draadjes en knoopjes. Alles is witter dan wit. Hij vertelt mij dat het juist de bedoeling is, dat ik daar móet zijn.


Vanaf die eerste week in november 1986 is Reiki een niet weg te denken onderdeel van mijn leven. Ik ervaar Reiki als een transformerende kracht die mij op veel momenten in mijn leven heeft geholpen en altijd zal helpen om dicht bij mij zelf te blijven, wat de omstandigheden ook zijn.


Wil je ook de kracht van Reiki ervaren? Mail me voor info en een afspraak.

 

Bidden, maar dan anders


Dat waar ik eerst behoorlijk veel weerstand tegen had, geeft mij nu de neutrale maar diepe verbinding waarnaar ik zo hartstochtelijk gezocht heb: mantra zingen.

Bij het bidden zoals dat algemeen geaccepteerd is in mijn cultuur - ‘hier ben ik God, hoor mij, geeft u mij a.u.b. waar ik om vraag/behoefte aan heb’- voelde ik me meer en meer een buitenstaander. Ik hoorde of zei, maar ik ervoer niets.

Bij het zingen van mantra’s gebeurde iets heel anders toen ik mijn weerstand overwonnen had. De weerstand had te maken met het feit dat ik de woorden niet begreep, het is mijn taal niet, mijn geloof niet. 
Sinds een jaar zing ik iedere zondagavond 11 minuten lang de Siri Gaitri mantra met een groepje mensen uit verschillende landen, ieder in haar of zijn eigen huis. Als Reiki master/healer is het voelen van energie mij niet vreemd en tijdens het zingen merkte ik al snel dat er energetisch het een en ander gebeurde bij mij. Ik ervaar mezelf als een knooppunt in een groot weefsel waarin ik verbonden ben met alles en allen. Vanuit die verbinding voel ik al zingend een onvoorwaardelijk contact, zoals ik boven al schreef: neutraal, maar diep. Ik vraag niets, ik heb geen behoefte aan iets. Zingend laat ik los en laat God.

Siri Gaitri mantra uit de kundalini yoga traditie voor heling: Ra Ma Da Sa Sa See So Hung (spr uit: hang)

Zon, Maan, Aarde, Bron, Bron in mij, Gij, ik ben Gij

• Ra betekent de zon, het verbinden met die frequentie geeft je energie.

• Ma betekent de maan en maakt je ontvankelijk

• Da is de energie van de aarde die je grondt

• Sa staat voor het Oneindige/ Goddelijke/ de Bron en als je dit zingt, stijgt jouw energie in je omhoog en naar buiten en reikt zo naar die Bron

• Wanneer je Sa een tweede keer zingt, neem je de energie van de Bron in je op

• Met See eer je de allesomvattende Gij (de verpersoonlijking van het Oneindige/Goddelijke/de Bron)

• So is het samenvallen van de persoonlijke en de Goddelijke frequenties

• Hung is de Oneindige frequentie van de Realiteit. Het is de essentie van de schepping (vergelijk Joh. 1:1 In het begin was het Woord). (So en Hung samen betekent, ik ben Gij)

In veel tradities wordt gezegd dat er heling plaatsvindt als je je vibratie in overeenstemming brengt met de frequentie van het Oneindige/Goddelijke/de Bron. De Siri Gaitri Mantra is één manier om jouw frequentie in overeenstemming te brengen met die frequentie.

https://youtu.be/1OGjZST8aRc 

Nooit wordt het nacht

22 november 2020

 ‘Nooit’ is een sterk woord. Hoe verlangen wij daarnaar; dat het nooit nacht wordt. Het gaat niet om de letterlijke nacht, we zouden niet zonder kunnen, maar de nacht van ons menselijk bestaan waarin wij elkaar en de Schepping van alles aandoen en ontzeggen. Het donker moet wel heel diep zijn om te verlangen dat het nooit nacht wordt…

Is er een manier waarop wij die nacht kunnen keren naar de dag? Waar duister wordt doordrongen door licht?

Hoe gezegend zijn wij wanneer wij onszelf te boven komen! Wij zélf zijn het licht in het duister! Wij hoeven niet te wachten tot er iets veranderen gaat, wij zelf zijn de verandering! Het kan echt hier en nu anders worden: geen angst, geen onzekerheden, geen wantoestanden, maar vrede en zegeningen. Betekent het dat er dan helemaal geen ellende meer is? Het leven is soms een keiharde leerschool, dus, nee, die betekenis heeft het niet. Maar hoe dan wel?

In onszelf zullen wij gedachte voor gedachte en emotie voor emotie onder de loep moeten nemen; oorzaak en gevolg moeten leren herkennen. Wat denk ik en wat roept het op in mij, en hoe reageer ik en wat laat ik aan de ander, aan de wereld zien? ‘Alternatieve denkers’ vertellen het al heel lang. Onze gedachten maken verbindingen in onze hersenen die bepalen hoe wij ons voelen en gedragen. Zijn onze gedachten overwegend negatief, dan is dat hoe wij ons leven ervaren, maar andersom dus ook. Positieve gedachten stellen ons in staat om licht in het duister te brengen. Als wij bewust onze gedachten omkeren, beïnvloeden wij de loop van ons bestaan. Dat is geen verschijnsel van voorbijgaande aard. Wanneer de mens zich positief opstelt en openstelt zullen zegeningen altijd voor hem waarneembaar zijn van mens op mens, van generatie op generatie, van eeuwigheid op eeuwigheid. Wat er ook gebeurt…

Er gebeurt altijd iets, maar hoe is het op jou van invloed? Hoe bepaalt het jouw gedachten? Misschien moeten wij leren niet de gebeurtenissen in ons leven onze gedachten te laten bepalen, maar dat wij die verantwoordelijkheid zelf nemen, het niet overlaten aan de omstandigheden of andere mensen.

Dat klinkt eenvoudig, maar het is knoerthard werken! Want hoe doe je dat als een geliefde door het duister-in-een-ander is weggenomen? Als je een ziekte hebt waar je geen invloed op kunt uitoefenen? Als er oorlog is? Als je kinderen verhongeren, als je door hebzucht van anderen je baan verliest?

Hoe gezegend zijn wij wanneer wij onszelf te boven komen! Wij zélf zijn het licht in het duister! Wil je leren hoe je jouw licht laat schijnen?

Wonder, Huiver en Mystiek

22 november 2020

 Ds Nico ter Linde schetst in het tweede boek van de serie Het verhaal gaat het beeld van de scheiding tussen water en land waarlangs Jezus loopt, op weg naar Galilea.

Het is daar, op die scheiding, dat de mystiek van God de Vader en zijn Zoon zichtbaar is, schrijft hij. Dat vind ik een mooi beeld en het zette mij aan het denken.

Op de grens tussen land en water, in dat overgangsgebied, huist Wonder. Daar woont Huiver ook. Zonder water bestaat het wonder van leven niet, en zonder land bestaat geen mens. En tegelijk voelen wij de huiver om water en land wanneer wij bloot gesteld zijn aan hun krachten. Wonder en Huiver geven bestaansgrond aan Mystiek, want het onzegbare, het ondenkbare willen wij en moeten wij misschien wel, benoemen om ons bestaan te duiden.

Zolang als mensen zich bewust zijn van Wonder, Huiver en Mystiek proberen zij deze drie-eenheid in beeld en woord te manifesteren. Prachtige beeldende kunst is daarvan het gevolg en meesterlijke geschriften, maar ook taaie theologische verhandelingen.

De Amerikaanse feministische theologe Sally McFague probeerde vanuit haar christelijk perspectief ruimte te maken voor een bredere kijk op God, onder andere in haar boek Modellen voor God. De Amerikaanse priester en Episcopaal theoloog Mathew Fox probeerde het beeld van de christelijke erfzonde te keren. Hij gaf ons in zijn boek Origanal Blessing een weg aan waar erfzegen de norm is. Sally McFague en Matthew Fox schreven deze boeken in het midden van de 80er jaren van de vorige eeuw, een tijd waarin veel oude denkbeelden onder de loep werden genomen. Een tijd waarin ruimte werd gegeven aan een bredere kijk op de vele aspecten van God.

In de vrijzinnig protestante opleiding tot pastoraal werker die ik volgde, werd tijdens een van de colleges gesproken over waanbeelden en hoe daar mee om te gaan. Het waanbeeld dat als voorbeeld genomen werd was: ‘Stel, er komt iemand bij je die zegt hulp gekregen te hebben van een engel. Wat doe je?’

Ik zou deze mens van harte geluk wensen met zulke hulp!

Wanneer je weet dat een van Gods boodschappers jou tot hulp is, dan bevind jij je op die grens tussen water en land waar de mystiek tussen God en mens voelbaar is. Dat is volgens mij de essentie van de verhalen over de Aartsvaders en –moeders, over Maria en over Jezus die langs het meer van Galilea liep.

Ik zoek bewust de scheiding tussen land en water op. Ik wil in die branding staan. Ik hoef daarvoor niet daadwerkelijk naar de zee of een meer, hoewel ik dat graag doe, maar ik vind die plaats in mijzelf. Daar vind ik God. Daar weet ik mij de mens zoals ik bedoeld ben te zijn. De woorden die ik gebruik om God te beschrijven zijn nooit toereikend. Zij kunnen hooguit mijn ervaring beschrijven, mijn beeld van God weergeven.

God laat zich in de Bijbelse verhalen kennen als ‘Ik zal er zijn, zoals Ik er zal zijn’. Daarmee wordt ons duidelijk gemaakt dat God alleen in vrijheid, in een persoonlijk beleven, ervaren kan worden. Die vrijheid is ons allemaal gegeven.

Laten wij die vrijheid wijs gebruiken.

Our hearts matter

zomer 2020

 In deze tijd verandert er veel wat mensen van alle rangen en standen in alle hoeken van de wereld raakt. Sociale afstand, 1.5 meter samenleving, angst voor besmetting met het covid-19 virus. Maar ook, ondanks die angst samen op elkaar gepakt demonstreren tegen het misschien wel grootste sociale onrecht dat bestaat; een medemens misbruiken, haten of zelfs doden vanwege haar of zijn huidskleur. Het harde roepen van Black Lives Matter, Asian Lives Matter en All Lives Matter schudt de oude structuren waarop veel mensen nog leunen los. Dat is goed, niet voor iedereen even makkelijk, maar wel goed.

Wanneer je alleen vanuit je hoofd leeft, je ego tot bewindvoerder hebt gemaakt en je hart uitsluit of vergeten bent, dan ben je blind voor het mooiste dat een leven op aarde je schenkt: onvoorwaardelijke liefde. Die liefde die ons laat zien dat we allemaal één grote familie zijn, dat wij genetisch verwant zijn, dat wij elkaar het leven kunnen redden door bloed te geven of organen en moedermelk te doneren.

Een hart is een hart, ongeacht in welk lichaam het klopt. Bloed is bloed, ongeacht door welk lichaam het stroomt. Tranen zijn tranen, ongeacht wie er huilt.

Mijn zes jarige kleinzoon Maxim had gisteren een groot inzicht waar hij struikelend over zijn woorden over vertelde. ‘Nonna, als mensen lachen begrijpen ze elkaar zonder dat ze het moeten uitleggen, zélfs als zij de woorden die ze zeggen niet verstaan!’

Zo is het m’n jonkie, Our Hearts Matter!

Wij zijn zelf de verandering waarop we wachten

Bij de Bijbelteksten van Jesaja 30: 15-21, Lukas 13: 22-30, 
Psalm 112 (in de bewerking van Hans Bouma), Nederlands Lied Boek 992: Wat vraagt de Heer nog meer van ons

Wat vraagt de Heer nog meer van ons?

Zijn wij ons echt bewust van wat God – Here of Vrouwe – van ons vraagt?

Zijn wij ons bewust van de splinters, balken en blinde vlekken die ons het zicht kunnen belemmeren? Kunnen wij het geduld opbrengen te zien wat het leven vraagt en hebben wij dan vertrouwen dat wij het allemaal aankunnen?

Kunnen wij geloven dat God er ons hele leven - van seconde tot seconde - onafgebroken zal zijn?

De Bijbelteksten vertellen ons over een leven met God en over geduld en vertrouwen. Geduld en vertrouwen dat twee kanten op gaat. Hoeveel geduld en vertrouwen moet God in ons hebben, nog steeds na al die eonen, voordat de mens helemaal begrijpt wat er van hem gevraagd wordt?

God gaat volgens de woorden van Jesaja tekeer tegen het volk dat niet luisteren wil. Zij willen hun eigen weg gaan, naar Egypte. God beschrijft ze als koppige, onhandelbare kinderen die hun heil willen zoeken in een land en bij een ander volk dat ze niets te bieden heeft, niets anders dan ellende en ontbering. En ondanks dat alles wacht Hij toch op het moment

dat Hij zijn volk genadig kan zijn.

Wíj zijn dan wel niet op weg naar Egypte, maar een groot deel van de mensheid is toch wel een totaal andere weg ingeslagen dan God voor ogen moet hebben gehad toen Hij met medeweten van Vrouwe Sophia, ons naar beeld en gelijkenis schiep.

Dat vind ik zo mooi van de Bijbelse verhalen. Je leert dat, hoe erg wij – en ik gebruik hier het woord ‘wij’ omdat de mensheid nogal de neiging heeft om fout gedrag te herhalen – hoe erg wij het ook verprutsen met z’n allen, hoe idioot we ook bezig zijn, hoe materialistisch, wreed, zelfzuchtig en afgekeerd van God we ook leven, God dáár is waar wij zijn, en Hij kijkt door ons mee naar wat wij op onze beurt creëren.

Als je de immense grootsheid van de naam die God zichzelf geeft tot je laat doordringen val je vanzelf terug tot passende proporties; in de uitleg van de verhalen heet dat nederigheid.

Ik-zal-er-zijn… dat is een onvoorwaardelijkheid die alleen met onvoorwaardelijkheid beantwoord kan worden. Als God tegen mij zegt ‘Ik zal er zijn’ durf ik het aan om er óók te zijn. En die wederkerigheid is in mijn opinie de sleutel die wij nodig hebben om tot in onze vezels te kunnen voelen wat God van ons vraagt, wat de bedoeling van ons bestaan is.

Ik zocht in de teksten naar ‘sleutel en slot’ en in Psalm 112 vond ik. Deze Psalm kan gelezen worden als een slot waar die sleutel van wederkerigheid in past. De theoloog en dichter Hans Bouma heeft de psalm in zijn eigen, eenvoudige, woorden zo weergegeven:

Nooit wordt het nacht

is de gerechtigheid je lief,

leef je mededeelzaam,

heb je hart voor de armen,

ben je brood,

ben je naaste voor hen,

hoe gezegend ben je dan.

Geen verschijnsel

van voorbijgaande aard.

Voorgoed besta je.

Ga je niet op in jezelf,

ben je mens zoals het moet,

dak boven je hoofd,

licht in het donker,

nooit wordt het nacht.

Wat er ook gebeurt,

geborgen ben je bij je God

Nooit wordt het nacht

Wat een belofte! ‘Nooit’ is een sterk woord. Hoe verlangen wij daarnaar; dat het nooit nacht wordt. Het gaat hier niet om de letterlijke nacht, we zouden niet zonder kunnen, maar de nacht van ons menselijk bestaan waarin wij elkaar en Gods Schepping van alles aandoen en ontzeggen. Het donker moet wel heel diep zijn om te verlangen dat het nooit nacht wordt.

Is er een manier waarop wij die nacht kunnen keren naar de dag? Waar duister wordt doordrongen door licht? Daar geeft de psalm meteen antwoord op:

Is de gerechtigheid je lief, leef je mededeelzaam, heb je hart voor de armen, ben je brood, ben je naaste voor hen, hoe gezegend ben je dan.

Hoe gezegend zijn wij wanneer wij onszelf te boven komen! Wij zélf zijn het licht in de duisternis! Is dat niet een enorme opluchting? Wij hoeven niet te wachten tot er iets veranderen gaat, wij zelf zijn de verandering! 
Het kan dus echt hier en nu anders worden: geen angst, geen onzekerheden, geen wantoestanden, maar vrede en zegeningen.

Betekent het dat er dan helemaal geen ellende meer is? Het leven is soms een keiharde leerschool, dus nee, die betekenis heeft het niet. Maar hoe dan wel?

In onszelf zullen wij gedachte voor gedachte en emotie voor emotie onder de loep moeten nemen; oorzaak en gevolg moeten leren herkennen. Wat denk ik en wat roept het op in mij, en hoe reageer ik dan; wat laat ik aan de ander, wat laat ik aan de wereld, zien?

Hedendaags wetenschappelijk onderzoek toont aan wat al lang bekend is bij wat wij tegenwoordig ‘alternatieve denkers’ noemen. Onze gedachten maken verbindingen in onze hersenen die bepalen hoe wij ons voelen en gedragen. Zijn onze gedachten overwegend negatief, dan is dat hoe wij ons leven ervaren, maar andersom dus ook. Positieve gedachten stellen ons in staat om licht in het duister te brengen. Als wij bewust onze gedachten omkeren, beïnvloeden wij de loop van ons bestaan. Er is aangetoond dat er letterlijk nieuwe verbindingen worden aangelegd in onze hersenen wanneer wij anders gaan denken, en die nieuwe verbindingen maken het mogelijk ons anders te gaan gedragen.


Geen verschijnsel van voorbijgaande aard. Voorgoed besta je.

Zo is het, het is geen verschijnsel van voorbijgaande aard. Wanneer de mens zich positief opstelt en openstelt zullen Gods zegeningen altijd voor hem waarneembaar zijn van eeuwigheid tot eeuwigheid; van generatie op generatie, van mens op mens.

Ben je mens zoals het moet, zegt Bouma. (in de Bijbel staat: 7Voor een vals gerucht zal hij niet vrezen, hij is standvastig en vertrouwt op de HEER. 8Standvastig is zijn hart en zonder vrees.), ben je mens zoals het moet, dan wordt het nooit

nacht omdat wij zelf het Licht zijn. Wij zijn immers geschapen naar beeld en gelijkenis van God en Vrouwe Wijsheid.


Wat er ook gebeurt, geborgen ben je bij je God.

Wat er ook gebeurt…er gebeurt altijd iets, maar hoe is het op jou van invloed? Hoe bepaalt het jouw gedachten? Misschien moeten wij leren niet de gebeurtenissen in ons leven onze gedachten te laten bepalen, maar dat wij die verantwoordelijkheid zelf nemen, het niet overlaten aan de omstandigheden of andere mensen. Dat klinkt eenvoudig, maar het is knoerthard werken! Want hoe doe je dat als een geliefde (soms door het duister in een ander) is weggenomen? Als je een ziekte hebt waar je geen invloed op kunt uitoefenen? Als er oorlog is? Als je kinderen verhongeren, als je door hebzucht van anderen of door een virus je baan verliest?

Je kunt in plaats van naar ‘Egypte’ te willen reizen ook naar ‘Jeruzalem’ op weg gaan.

Iemand liet mij eens het lied over de heilige stad Jeruzalem uit de bundel van Johannes de Heer horen. Tranen biggelden over zijn wangen omdat hij zo geraakt werd, keer op keer, door die hemelse voorstelling van de heilige stad waar de straten van het zuiverste goud waren als je door de paar’len poort naar binnen keek. Wat hem zo raakte was de voortdurende strijd in de duisternis hier op dit ondermaanse en het met heerlijkheid gevulde vooruitzicht dat hij daar, in het nieuw Jeruzalem, bij God en het Lam mocht aankomen. Dat beeld hield hem op de been, het gaf hem de moed tot zijn aardse einde echt aanwezig te zijn.


Jezus geeft ons een beeld als hij antwoord geeft op de vraag van iemand of er weinigen zullen zijn die gered worden. Hij geeft het beeld van te gaan door de smalle deur.

Er is niets zo gemakkelijk dan ‘met de blik op oneindig en verstand op nul’ de dagen te slijten. Het kan een begin zijn om ergens achteraan te lopen en verwachten dat je daardoor het Licht in jezelf zult vinden, maar het nalopen op zich helpt niet. Die smalle deur doet het ‘m. Je kunt daar als eerste aankomen, maar als je de sleutel niet hebt gaat de deur niet voor je open.

In een van de laatste boeken van de Engelse schrijfster en theologe Karen Armstrong (ik denk dat het de titel ‘de verloren kunst van de heilige geschriften’ draagt) las ik de volgende zin: ‘… (maar) volgens neurologen hebben wij geen direct contact met de wereld die we bewonen. We hebben alleen maar gezichtspunten, ons aangeboden door de ingewikkelde circuits van ons zenuwstelsel, zodat wij allen – zowel wetenschappers als mystici – slechts voorstellingen van de werkelijkheid kennen, niet de werkelijkheid zelf.’

De sleutel die ons in Psalm 112 werd gegeven past op de smalle deur.

Waar de neurologen weten dat wij slechts voorstellingen van de werkelijkheid kennen, wijst Jezus ons de weg naar de werkelijkheid zelf.

Een werkelijkheid waar iedereen welkom is, want God – onder welke naam wij haar of hem ook kennen - kiest niet, dat doen wij zelf.

Amen!

Blog




Geen posts.

Rss_feed